Backroads Music Club - Agenda overzicht

Agenda

Zondag 13 juli 2008, 16.00 uur, Café De Stad
Rachel Harrington
Het is misschien niet eerlijk om een zangeres te vergelijken met Gillian Welch, maar luisterend naar Rachel Harrington ontkom je er niet aan: eenzelfde gedreven manier van zingen, muziek die gebaseerd is op bluegrass en country, tekstueel uitstekend verzorgd. Zorg ervoor dat je op deze zomerse dag in Café De Stad bent, want wij voorspellen dat zij binnenkort niet meer in een dergelijk intieme omgeving te horen zal zijn!

Lees verder

Concerten die Backroads eerder organiseerde:

Zondag 1 oktober 2006, 16:00, SJU Jazzpodium

Boris McCutcheon & The Saltlicks
Boris McCutcheon komt uit New Mexico, en dat is te horen in zijn muziek: de woestijn klinkt er duidelijk in door. Maar de songs van McCutcheon kenmerken zich ook door allerlei folk-, country- en soulinvloeden, die hij met zijn gruizige stem op grandioze wijze tot een geheel weet te smeden.

Lees verder

Zondag 12 november 2006, 16:00 uur, Café de Stad

Nels Andrews & A.J. Roach
(Support: Harold K.)
De uit Albuquerque, New Mexico, afkomstige singer-songwriter Nels Andrews was al twee keer eerder in Utrecht. Beide keren zorgde hij er met zijn donkere, haast bezwerende stem voor dat het publiek ademloos luisterde naar zijn prachtige liedjes. In 2002 werd hij op het grote Kerrville Folk Festival uitgeroepen tot winnaar in de categorie New Folk, een prijs die eerder aan onder andere Lucinda Williams, Steve Earle, Slaid Cleaves en Lyle Lovett werd toegekend. Zijn in 2005 uitgebrachte debuut-cd Sunday Shoes eindigde hoog in alle jaarlijstjes van alle bladen en radiostations die zich bezighouden met americana. Terecht, met juweeltjes erop als Lili Marlene en vooral Jesse's Mom.
Lees verder

Zondag 28 januari 2007, 16.00 uur, Café de Stad

Damon Bramblett

Support: Maurits Westerik (GEM)

Eind vorige eeuw werd hem een glanzende muzikale toekomst voorspeld, maar vooralsnog heeft Damon Bramlett slechts één cd het licht laten zien. Maar dat is dan wel een meesterwerkje van deze in Bangs, TX geboren singer-songwriter. Nog voordat die cd uitkwam in 2000 was Damon Brambletts faam hem al vooruitgesneld, en was hij te horen op Blue Highways in Vredenburg, Utrecht. Zelden heeft een voor vrijwel alle aanwezigen volkomen onbekend artiest zo’n indruk gemaakt als hij toen! Niet vreemd dat hij daarom nog steeds een kleine maar zeer trouwe schare fans in ons land heeft. Wij horen daarbij, en we verheugen ons dan ook op zijn BackroadsMusicClub-optreden in het intieme Café De Stad.

Lees verder

Zondag 6 mei 2007, 15.00 uur, SJU Jazzpodium

David Childers and the Modern Don Juans

Support: Walker Diver (cd-presentatie)

Als voormalig vuilnisman en doodgraver weet David Childers wat er op straat leeft en sterft. Mededogen met de verschoppelingen van onze maatschappij zette hem aan rechten te gaan studeren. Als pro-deoadvocaat staat hij de zwakkeren van onze samenleving bij, en speelt hij een belangrijke rol in de strijd tegen de doodstraf in de VS. Zijn ervaringen zet hij om in prachtige, doorleefde teksten en muziek waarin The Modern Don Juans - met de gelauwerde en gelouterde Duane Jarvis op gitaar! - voor de nodige stevige rafelige randen zorgen. Puur en oprecht, muzikaal te plaatsen in de categorie Steve Earle, Billy Joe Shaver, een boze Springsteen en Jason & The Scorchers.

Walker Diver is een rootspop-formatie rond de Utrechtse singer-songwriter Stefan ’t Hooft. Drie jaar geleden maakten zij hun debuutalbum White Knuckle Road, nu presenteren zij hun - altijd moelijke - tweede cd, Junior Blues

Lees verder

Zondag 28 oktober 2007, 15.30 uur, Café De Stad

KC Credit and the Cashiers

Dat een auditie bij Sun Records in 1954 hem een plek zou opleveren in zowel de Country Music Hall of Fame als de Rock and Roll Hall of Fame had Johnny Cash waarschijnlijk niet verwacht. Toch is het zo, en ook na zijn dood in september 2003 blijft groot aantal liefhebbers houden van zijn ogenschijnlijk eenvoudige, rauwe muziek en zijn sonore stem.
Onder die liefhebbers bevinden zich de vier muzikanten van KC Credit and the Cashiers. Dit kwartet speelt de nummers van Johnny Cash uit de jaren vijftig en begin jaren zestig op traditionele wijze na. Met uitstekende zang, contrabas, lead-en slaggitaar en drums komt de Johnny Cash-trein al snel op stoom. Dat het muzikaal wel goed zit weten de kenners die in KC Credit and the Cashiers een aantal Barnstompers zullen herkennen. Kom kijken en 'you will hear that whistle blowin'!

Zondag 11 november 2007, 15.30 uur, Café De Stad

Nathan Hamilton

(support: Rempe)

‘Sooner or later’ heet het eerste nummer van de laatste cd van Nathan Hamilton, Six Black Birds. En sooner or later moest het ervan komen: Nathan Hamilton bij de BackroadsMusicClub! Want wat hij anderhalf jaar gelden met zijn band liet horen op Blue Highways smaakte absoluut naar meer.

Nathan Hamilton zette zijn eerste schreden als singer/songwriter in Austin, Texas, waar hij al snel vrienden maakte als Beaver Nelson, Matt the Electrician en Michael Fracasso. Met hen speelt hij daar ook nog regelmatig samen als Dads who Rock, op mooie zondagmiddagen zodat hun eigen vrouwen en kinderen ook gewoon bij de concerten aanwezig kunnen zijn. In Café de Stad komt Nathan zondag 11 november a.s. echter alleen: vrouw en kinderen liet hij achter in de VS, en de band waarmee hij door Europa tourt, zit inmiddels weer in het vliegtuig. Alle gelegenheid dus om in een rustige omgeving van zijn songs in al hun puurheid te genieten.

Nathan Hamilton heeft inmiddels vier albums achter zijn naam. Met zijn debuut Tuscola (2000) trok hij meteen de aandacht van de oplettende americanaliefhebber, die ook op All for Love and Wages uit 2001 ruim aan zijn trekken kwam. In 2003 maakte hij en live-cd, waarop te horen valt hoe goed hij echt is als zanger. Op zijn nieuwe cd Six Black Birds zoekt Hamilton meer de randen van de rock op, wat prachtige songs oplevert met een wat steviger begeleiding. Dat die songs ook zonder band overeind blijven zal zondag 11 november blijken.

Het voorprogramma wordt verzorgd door de Utrechtse gitarist en zanger Rempe. Rempe is onder andere bekend als gitarist van Clean en The Lovebombers, en het afgelopen jaar tourde hij als gitarist met de band van Keith Caputo in Europa en de Verenigde Staten. In de uren dat hij niet op het podium stond, had hij tijd om zelf songs te schrijven: ingetogen juweeltjes die nu en dan uit hun voegen barsten van de intensiteit.

Zondag 2 december 2007, 15.30 uur, Café De Stad

Ian Britt

(support: Henk van der Veen with Ruben Poncia)

De Britse singer-songwriter Ian Britt debuteerde in 2005 met de cd One day I, die goed werd ontvangen door de internationale pers. Na een breuk met zijn platenmaatschappij keerde Britt terug tot de essentie: hij zegde zijn band vaarwel, ging solo touren en bracht begin dit jaar een prachtig staaltje huisvlijt uit met de mini-cd Big Light. Nummers daarvan werden veelvuldig gedraaid op BBC Radio en Radio 2, en uitbundig geprezen door o.a. Frits Spits en Kris Kijne.

Ian Britt komt uit Sheffield, een stad met een levendige muziekscene. Vreemd genoeg klinken de meeste songs van Britt absoluut niet Brits - aan veel nummers zou je het label americana kunnen hangen in de stijl van Bob Dylan of Bruce Springsteen. Maar daarna verrast hij weer met een op Spaanse volksmuziek geënt liedje of een liedje dat aan een jonge Paul Simon doet denken. Een ding is duidelijk: Ian Britt gaat voor het mooie liedje, en hij heeft genoeg van the life on the road meegemaakt om te weten waarover hij zingt.

Het voorprogramma wordt verzorgd door de Utrechtse singer-songwriter Henk van der Veen. Van der Veen is vooral bekend als voorman van de band Skiff, maar in 'uitgeklede versie' komen zijn liedjes nog raker en persoonlijker over. Henk van der Veen neemt als gast Ruben Poncia mee.

Songs van Ian Britt kunt u beluisteren op www.myspace.com/ianbritt

Zondag 3 februari 2008, 15.30 uur, Café De Stad

Erny Green

De Achterhoekse new-waver Erny Green verhuist in 1984 naar Utrecht om zich er te gaan verdiepen in de literatuur. Hij verlaat de stad in 1988 weer om de wijde wereld te verkennen als straatmuzikant. Vier jaar later is hij weer terug in Nederland, waar hij in de loop der jaren door zijn vele optredens een naam op zal bouwen als rasperformer. De cd’s die hij uitbrengt worden allemaal enthousiast ontvangen. In 1999 ruilt hij zijn bestaan als soloartiest in voor die van zanger/gitarist in de band Polgate. Met deze band maakt hij drie cd’s die alle weer unaniem positief worden gerecenseerd. Als in 2005 Polgate ophoudt te bestaan, richt Erny Green zich weer op zijn solocarrière. Dit resulteert in 2007 in de EP In a cabin with Erny Green, met vijf melancholieke juweeltjes. Op zondag 3 februari 2008 zal Erny Green zijn cd Heartland Revisited in Café De Stad in Utrecht presenteren. Hierop voert Green de dertien mooiste songs uit de laatste vijftien jaar van zijn muzikantenloopbaan opnieuw uit. Het kan nu al worden gezegd: de cd is prachtig, en het optreden van deze bevlogen singer-songwriter zal dat zeker ook zijn.

Meer informatie over Erny Green vindt u op zijn site: http://www.ernygreen.com/ en www.myspace.com/ernygreen

Zondag 24 februari 2008, 16.00uur, Café De Stad

Royal Wood
Canada en cultuur hoorden bij elkaar als de Sahara en Ferrari. Tenminste, dat dachten wij Nederlanders, die Canada alleen maar kenden als het land waar landgenoten naartoe emigreerden om op meer grond en met minder regels verder te kunnen boeren.

Inmiddels blijkt dat het land geweldige theater- en balletgezelschappen voortbrengt, en misschien wel meer en betere muzikanten dan grote broer de VS. Blue Highways heeft dat al jaren geleden ontdekt, met onder anderen Sarah Harmer, Kathleen Edwards en natuurlijk The McGarrigles. Tivoli’s programmeur Johan Gijsen ontdekte zoveel goede muziek in Canada dat hij er onlangs zelfs een meerdaags festival aan wijdde, Le Guess Who. De BackroadsMusicClub brengt zondag 24 februari a.s. een in Nederland nog vrijwel onbekende Canadese singer-songwriter op het podium van het Utrechtse Café De Stad, Royal Wood.

Royal Wood komt uit Toronto. Op zijn vierde leerde hij pianospelen, en later bekwaamde hij zich op allerlei andere instrumenten. Daarnaast bleek hij ook nog een talentvol schrijver van meestentijds melancholieke liedjes. In januari 2007 bracht Royal Wood zijn derde cd uit in Canada, A Good Enough Day. Inmiddels is deze ook uitgebracht in Nederland door Six Shooter/Rounder Europe. Net als de vorige, Tall Tales, is het een plaat geworden met ingetogen maar toch vaak poppy nummers die niet meer uit je hoofd te krijgen zijn als je ze eenmaal hebt gehoord.

Royal Wood begeleidt zichzelf op piano en gitaar, en misschien dat hij daarom wel wordt vergeleken met Tom Waits en Randy Newman. De eerste vergelijking gaat redelijk mank, maar zijn liedjes hebben inderdaad vaak de kracht van de eenvoud die ook de songs van Newman kenmerken. Verder wordt Wood vergeleken met Jeff Buckley, Rufus Wainwright en Ron Sexsmith, en ook daar valt mee te leven. Zelf zouden we daar dan nog graag John Lennon en Marc Cohn aan toevoegen: de eerste vanwege de stem en de tweede om de vaak gospelachtige begeleiding. Maar eigenlijk is Royal Wood natuurlijk gewoon Royal Wood - een singer-songwriter met geweldige liedjes en een prachtige stem!

Liedjes van en informatie over Royal Wood: www.myspace.com/royalwood en www.royalwood.ca

Maandag 24 maart 2008, 16.00uur, Café De Stad

John Dear Mowing Club
Misschien zijn wij wel puriteinen, maar voor ons wordt echte blues gespeeld door muzikanten uit de Verenigde Staten - dat heeft nu eenmaal te maken met de Afro-Amerikaanse roots van het genre die ver in het verleden liggen. Voor americana zou dit gezien de naam van het genre ook moeten gelden, maar gek genoeg is dat dan weer niet waar. En misschien heeft dit ook wel weer met de roots van het genre te maken: americana is immers een later ontstane mengeling van allerlei door Europeanen naar de VS en Canada gebrachte muzieksoorten. Nederland kent inmiddels een aardig aantal bands die in het genre goed uit de voeten kunnen, en wat ons betreft steekt het Haagse Smutfish daar de laatste jaren ver bovenuit. De band rond zanger, gitarist, tekstdichter en beeldend kunstenaar Melle de Boer verrast in 2004 iedereen met de in een vakantiehuisje in de Brabantse Kempen opgenomen debuut-cd Lawnmower Mind en geïnspireerde en geconcentreerde optredens. Na een tweede cd op Munich Records, Tear Factory, besluit Melle de Boer de naam van de band bij de derde cd te veranderen in John Dear Mowing Club. Melle heeft iets met grasmaaiers, kijk maar de naam van het eerste album (John Deere maakt de beste Amerikaanse maaiers). En de teksten van De Boer gaan regelmatig over verloren liefdes, vandaar de referentie aan de Dear John-brieven. Smutfish is dood, lange leve John Dear Mowing Club! De musici zijn alleen maar beter geworden, de songs krachtiger en intenser. Dit is de top van de americana in Nederland en ver daarbuiten.
Café de Stad is niet groot, en daarom speelt de John Dear Mowing Club hier zonder bassist en drummer - Melle de Boer komt samen met gitarist ‘Mowing Dick’ Zuilhof. Hierdoor komt de nadruk nog meer op de inhoud van de liedjes te liggen.
Liedjes van en informatie over John Dear Mowing Club: http://www.mowingclub.com/

Zondag 13 april 2008, 16.00 uur, Café De Stad

Modern Earl

Modern Earl is de band rond singer-songwriter Chris Hudson. Hij groeide op in Colorado, in een politiek en cultureel erg actief gezin. Muzikale invloeden reikten van Sex Pistols tot Bach en van Bill Monroe tot Miles Davis. Als muzikant voelde hij zich aanvankelijk vooral tot de jazz aangetrokken, en hij maakte tot 2000 deel uit van de jazzscene van New York. Als zo veel jazzmusici in de decennia voor hem, besloot hij naar Europa te vertrekken: daar viel voor jazzmusici meer te verdienen en was het leven minder hectisch. Hij kwam terecht in Parijs. De gebeurtenissen van 11 september 2001 en alles wat daarop volgde, brachten hem tot de overtuiging dat hij zijn ideeën over de snel veranderende wereld op papier en muziek moest zetten. Het jazzidioom was daarvoor minder geschikt, en hij viel als chroniqueur van het moderne leven terug op popmuziek en country - zeg maar americana. En rondom hem heen waren genoeg uitstekende Amerikaanse muzikanten die graag een band met Hudson vormden - zie daar: Modern Earl was geboren, met als tastbaar resultaat heel veel optredens en in 2006 de cd Hunker Down.

Als Hudson Nederlander was geweest, zouden de nummers op Hunker Down verhalen over de hardwerkende burger in ons land. Nu gaan ze over het leven van de gewone man in de Verenigde Staten die weinig meer van de wereld snapt, die zijn regering niet meer kan volgen en al helemaal niet meer weet waarom het zo slecht gaat met de economie. Dit alles gebracht met onderkoelde humor, en muzikaal redelijk recht voor zijn raap. Hudson zegt daar zelf over: ‘Modern Earl brings back the basics of hard driving, story filled, beer stained tunes that once were the fabric of the American unconsciousness.’ Dat levert uiteindelijk lekker in het gehoor liggende nummers op - maatschappijkritiek is goed, maar je moet er wel plezier aan kunnen beleven en er wat bij kunnen drinken: “a drinkin’ man’s thinkin’ music!”, aldus Chris Hudson. In de line up van Modern Earl met twee gitaren, bas en drums kan het er wel eens rauw aan toegaan. In Café De Stad zal de nadruk vooral liggen op de meer akoestische nummers in het repertoire van de band, met daarbij een belangrijke rol voor de banjo.
Liedjes van en informatie over Modern Earl: www.myspace.com/modernearl

Vrijdag 18 april 2008, 20.30 uur, Café De Stad

Preparty Blue Highways
Michael Fracasso & Band
Al jaren is het een goed bewaard geheim dat artiesten die zaterdags op Blue Highway spelen zich de vrijdagavond ervoor verzamelen in Café de Stad om elkaar weer eens te spreken, wat te drinken, naar muziek te luisteren of te spelen.Met dit jaar in ieder geval een optreden van Michael Fracasso, maar je weet nooit of anderen ook wat nummers ten gehore willen brengen. De bar blijft op deze avond tijdens de muziek geopend.

Zondag 4 mei 2008, 16.00 uur, Café De Stad

Boris McCutcheon
Boris McCutcheon komt oorspronkelijk uit Massachussets, maar woont en werkt al een tijdje in New Mexico. Voor liefhebbers van singer-songwriters betekent dat zo’n beetje the best of both worlds: het noordoosten van de VS staat nu eenmaal bekend om zijn grote artiesten, en de sfeer van de zuidelijke woestijnstaten voegt iets extra’s toe aan het traditionele vakwerk. McCutcheon bewees dat inmiddels op vier cd’s en tijdens veel optredens. Boris McCutcheon tourt op dit moment door Europa naar aanleiding van zijn laatste cd Bad Road, Good People. Stevige uptempo-nummers houden de vaart erin, maar het mooist zijn misschien wel ballads als The wicked things en het prijsnummer The ballad of Natascha Kampusch. Inderdaad, het meisje dat jarenlang in Oostenrijk door een gestoorde verliefde man gevangen werd gehouden, afgesloten van de rest van de wereld. Hoe actueel, nu blijkt dat er in datzelfde land weer iemand is opgepakt voor eenzelfde en misschien wel erger vergrijp!
Meer informatie over Boris McCutcheon en luistermateriaal vindt u .